In China tref ik veel vriendelijke en behulpzame mensen, waardoor ik me realiseer dat ik altijd de onbewuste verwachting heb gehad dat Chinezen afstandelijk zijn. Maar ik leer snel bij. Als ik iemand de weg vraag, blijkt die persoon nauwelijks Engels te kunnen (en ik spreek geen woord Chinees), maar hij neemt wel de moeite om me naar iemand toe te brengen die me verder kan helpen. Die persoon, zijn internetverbinding en ik vinden wat we zoeken en vervolgens loopt de man een stuk met me mee om me de juiste route aan te wijzen.
De meeste plaatsen in Ierland kleuren aardig rood als je in Google Maps zoekt op kroegen, maar het is niet het land met de meeste cafés per inwoner (Slowakije en Hongarije gaan Ierland voor). Wel zitten de kroegen er altijd vol. Dus: eerstvolgende stapavond in Dublin. Wie gaat er mee?
Udaipur heeft de reputatie de meest romantische plek van India te zijn. De stad ligt aan een meer, waarin de gebouwen aan de overzijde en het witte paleis op het eiland weerspiegelen. Vanaf de waterkant ziet het meer er bij zonsopkomst en ‑ondergang prachtig uit. Het oude centrum bestaat uit een netwerk van smalle straatjes, waarin je winkels, markten, werkplaatsen, restaurants en koeien en geiten tegenkomt. Door de toename van gemotoriseerd verkeer in de steegjes en met de komst van hotels die allemaal het beste zicht op het water beloven, is de vermaarde romantiek soms ver te zoeken.
‘Stan’ betekent ‘land’ en er zijn zeven onafhankelijke landen met dit achtervoegsel. Vijf behoorden ooit tot de Sovjet‑Unie. Ik bezoek er vier, te weten Oezbekistan, Tadzjikistan, Turkmenistan en Kirgizië (Kirgistan). En daar is meteen vraag 1 van de kennisquiz: noem de drie andere ‑stans. Nee, ’Verweggistan’ keurt de jury niet goed.