Per hogesnelheidstrein doorreis ik Frankrijk richting Montpellier, een middelgrote en leuke stad met veel studenten. Vanaf daar ga ik verder naar Barcelona, dat denk ik geen introductie behoeft, maar waar ik nog nooit geweest ben. Via Andorra, dat eveneens onbekend terrein voor me is, gaat de reis naar Algeciras in Zuid‑Spanje, waarvandaan ik de veerboot naar Marokko neem.
Tien dagen lijkt kort voor een land dat bijna dertig keer zo groot is als Nederland, toch kun je in die tijd aardig wat zien van Zuid‑Afrika. Oceanen, bergen, vlaktes, wilde dieren, steden, gehuchten, armoede, rijkdom en veel vriendelijke mensen. Met de eigen familie van vijf maken we een rondje van zo’n 2.200 km langs de zuidwestkust en terug.