De meeste plaatsen in Ierland kleuren aardig rood als je in Google Maps zoekt op kroegen, maar het is niet het land met de meeste cafés per inwoner (Slowakije en Hongarije gaan Ierland voor). Wel zitten de kroegen er altijd vol. Dus: eerstvolgende stapavond in Dublin. Wie gaat er mee?
Om eerijk te zijn kan ik niet zo heel veel met een bal, maar gelukkig kun je in de Balkan wel heel veel andere dingen doen. Mijn rondreis gaat van Hongarije naar Roemenië, Bulgarije en vervolgens via Noord-Macedonië naar Albanië. Vijf landen met overeenkomsten en verschillen, maar vooral met duidelijk andere hoofdsteden.
Om middernacht schijn ’n lichtje op mij
Dit zijn de schemerlampen die dat deden. Ook in de Balkan zie je ze in alle soorten en maten.
De bus van Oslo naar Göteborg is comfortabel en niet uitverkocht, wat de rit aangenaam maakt. De Zweedse aankomstplaats blijkt een veel leukere stad dan gedacht, terwijl ik er alleen maar naartoe ben gegaan om een fabriek te bezoeken. Maar wat zeg je nou Bart, een fabriek bezoeken? Je hebt toch niet gesolliciteerd?
Waar je ook slaapt, wat voor kamertje je ook huurt, er is bijna altijd een föhn te vinden. Zelf heb ik zo’n ding nog nooit gebruikt, maar er is natuurlijk wel een leuke fotoserie van te maken.
Oslo is een rustige en netjes aangeharkte stad. Het is er prachtig voorjaarsweer en ik zie overal woorden die ik nooit eerder heb gezien, maar meteen begrijp. Stasjon, garasje, bakeri, bibliotek, resepsjon, politi. In en rondom het centrum is veel te beleven en ik verheug me erop om meer van Noorwegen te zien.






