Reisbeperkingen gelden niet voor citrusvruchten. Daarom besloot ik in mijn eentje op pad te gaan om familie en vrienden te bezoeken, de laatste keer moest al zo’n tien jaar geleden zijn. Het was geweldig om iedereen weer te zien, maar ook verrassend om te ontdekken dat de meesten waren blijven hangen in vaste patronen en oude gewoontes. Het lijken net mensen.
Als je in november naar IJsland gaat, kun je mazzel hebben. Overdag tref je mooi winterweer en ’s avonds zie je het noorderlicht. Of je hebt pech en krijgt te maken met sneeuwval, gure wind en slecht zicht. Ik had dat laatste.
In Griekenland hebben de badkamers als nadeel dat je het toiletpapier na gebruik in een meestal veel te klein emmertje moet doen. Maar het kan ook gebeuren dat je tijdens het douchen een prachtig uitzicht hebt.
De afgelopen week leerde ik een nieuw Duits woord: geimpft. Ingeënt dus. En ik merkte dat het gemak van betalen met kaart of telefoon nog niet overal is doorgedrongen. Maar gelukkig beleefde ik meer dan alleen een uitbreiding van mijn woordenschat en een noodgedwongen herwaardering van contanten.
En daar stond ik dan, bepakt en bezakt bij de notaris, om met een handtekening de verkoop van mijn huis in Amsterdam definitief te maken en aansluitend op reis te gaan (“Serieus, je gaat hierna meteen weg?”). Inderdaad, alleen nog even mijn fiets in de gracht mieteren en ik ben klaar voor vertrek.





